கத்தார் – பேபி சீட் காமெடி: ”பேபி சீட்டு”க்கும் சேர்த்து டிரைவராக பணிபுரிந்த அனுபவம்

கத்தார் – பேபி சீட் காமெடி:  ”பேபி சீட்டு”க்கும் சேர்த்து டிரைவராக பணிபுரிந்த அனுபவம்: 

          இங்கு கத்தாரில் குழந்தைகளை காரின் முன் இருக்கையில் வைத்து பயணம் செய்ய கூடாதென்று ஒரு விதி இருக்கிறது. அப்படி பயணம் செய்தால் போலிஸ் பிடித்து அபராதம் போடும். சுருக்கமாக சொல்லுவதென்றால் இது ஒரு சாலை பாதுகாப்பு விதி. விபத்தின் போது பாதுகாப்பு பலூன் திறந்துவிட்டால் சிறு குழந்தைகள் முச்சு தினறி இறந்துவிடும் அபாயம் இருப்பதால் இந்த முறை.  

             எங்களுக்கு குழந்தை பிறந்த பிறகு காரில் செல்லும் போது மனைவியும் குழந்தையோடு வண்டியில் உரிமையாளர் போல பின் இருக்கையில் அமர்ந்து கொள்வார். மடியில் குழந்தையை வைத்து கொள்வார். நான் ஞே……. என இந்த வண்டியின் டிரைவர் போல வண்டி ஓட்டி செல்வேன். இது ஒன்றும் புதியது அல்ல, மற்ற தமிழர்கள் குடுப்பத்தோடு எப்படி காரில் சென்றார்களோ அப்படியே சென்று வந்து கொண்டிருந்தேன்.  

        பெரும்பாலும் தமிழ் குடும்பங்களின் காரின் சீட்டிங் arrangement இப்படித்தான் இருந்தது.  கணவன் கார் ஓட்டுவார்  மனைவியும் குழந்தைகளும் பின் இருக்கையில் இருப்பார்கள். முன் இருக்கை காலியாக இருக்கும். இது கத்தார் தமிழர்களின் பொதுத்தன்மைகளில் ஒன்று. இப்படி செட்டப்பை பார்த்தாலே இது நம்ம ஊர் என தெரிந்துவிடும்.

             குழந்தைகளை மட்டும் தனியாக பின் இருக்கையில் விட்டுவிட்டு, மனைவி முன் இருக்கையில் அமர்ந்து செல்லவதில்லை  நாங்கள். எனென்றால் குழந்தைகள் தனியாக பின் இருக்கையில் இருக்காது, அழும், அடம்பிடிக்கும், தனியாக ஃபில் செய்து பயப்படும். மேலும் சீட் பெல்ட் இல்லாது தனியாக பின் இருக்கையில் குழந்தைகளை விடுவதும்  ஆபத்தே எனவே மனைவி அவர்களை பத்திரமாக பிடித்து வைத்திருப்பார். அதாவது அவரது கண்கானிப்பில் அவரது பிடியில் பத்திரமாக இருப்பார்கள்.

 

               ஆனால் பாருங்கள். ஐரோப்பிய குடுப்பத்தோடு காரில் சென்றால் டிரைவர் சீட்டி கணவனோ அல்லது மனைவியோ இருப்பார்கள், காரின் முன் இருக்கையில் யார் கார் ஓட்டுகிறாரோ அதை பொறுத்து கணவனோ அல்லது மனைவியோ இருப்பார். பின் இருக்கையில் குழந்தைகள் இருக்கும். அது ஒரு வயதென்றாலும் சரி, 10 வயதென்றாலும் சரி. குழந்தைகள் பின் சீட்டில் மட்டுமே பார்க்க முடியும். ஒரு வயதென்றால் காரில் குழந்தைகளை பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்ளும் பேபி சீட்டில் உட்கார்ந்து இருக்கும், பெரிய குழந்தைகளன்றால் சீட் பெல்ட் போட்டு கொண்டு சமத்தாக இருக்கும்.

          அது சரி இந்த பேபி சீட் சமச்சாரம் நமக்கு தெரியாம போச்சேன்னு விலை கூடுதலான ஒரு பேபி சீட்டை வாங்கி, காரில் பொருத்தி குழந்தையை வச்சா ஏதோ மரத்தில கெட்டி வச்சி அடிக்கிற மாதிரி பேய் கத்து கத்தி ஊர கூட்டுது. அப்புறம் என்ன காரின் பின் புறத்தில் காலியான பேபி சீட், மனைவி அப்புறம் அவரது மடியில் குழந்தை என பயணம் தொடர்ந்து. அதுவரை குடும்ப டிரைவராக இருந்த நான் சிறு முன்னேற்றம் அடைந்து அந்த ”பேபி சீட்டு”க்கும் சேர்த்து டிரைவராக பணிபுரிந்தேன்.

         

        இந்த கூத்து  தெரியாத மற்ற நாட்டுக்காரர்கள், பின் இருக்கையில்  குழந்தையோடு செல்லும் மனைவியை பார்த்து, ம்ம்ம் இந்த இந்திய பெண் அரேபியை போல அவளது காரை ஓட்டவதற்க்கு ட்ரைவர் எல்லாம் வச்சிருக்கா பாரு பெரிய பணக்காரிதான் என நினைப்பது உண்டு. மேலும் சிலர் ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் ட்ரைவர் தோரனைய பாருடா என்ன ஸ்டைய்ல் என என்னை பார்த்து நினைத்து கொள்வதும் உண்டு. அப்படி நினைப்பது அவரகளது  தவறல்ல எனென்றால் மனைவிக்கு எப்போதும் உள்ள இடம் முன் இருக்கை, அதை அவர்கள் எந்த காரணத்திற்க்கும் விட்டு கொடுப்பதில்லை. பிள்ளைகளுக்கு பின் இருக்கை அதையும் எப்படியோ ட்ரிக் செய்து குழந்தைகள் வள்ர்க்கும் முறையில் கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள். அந்த சிறு வயதிலே பாதுகாப்பான உனர்வை கொடுத்து தைரியத்தை வர வழைத்து விடுகிறார்கள். தாயின் மடியை போல இந்த காரும் நமதே இதுவும் பாதுகாப்பானதே என்பதை குழந்தைகளுக்கு புரிய வைத்துவிடுகிறார்கள். இந்த முறை வளர்ப்பு அக் குழந்தைகளின் Self Confidence levelஐ அதிகரிக்க கூட செய்யலாம்.

          பேபி சீட்டிலும் உட்காராத, தனியாகவும் இருக்காத அல்லது இருக்க விருப்பம் இல்லாத மன நிலை எப்படி நமது குழ்ந்தைகளுக்கு மட்டும் இருக்கிறது அதே வயதுள்ள ஐரோப்பிய குழந்தை ஜம்முன்னு உட்கார்ந்து உலகத்தை பார்த்து ரசித்து கொண்டிருக்கிறதுதானே? ”தைரியமாக”. 

லேண்ட் க்ருஸரும் ( Land Cruiser) கத்தார் இந்தியர்களும்:

லேண்ட் க்ருஸரும் ( Land Cruiser) கத்தார் இந்தியர்களும்:

         பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு கத்தார் வந்த போது பார்த்து அசந்து போனது இந்த லேண்ட் க்ருஸரை பார்த்துதான். அப்ப இந்தியாவில் எனக்கு தெரிஞ்ச பெரிய வண்டி க்வாலிஸ், அதை விட பெரியதாகவும் வேகமாகவும் போகும் இந்த லேண்ட் க்ருஸர் டோயோட்டா கம்பேனியின் SUV மாடல் கார்.

          

         கத்தாரில் அதிகம் கானப்படும் வாகனங்களில் இதுவும் ஒன்று. இங்குள்ள அரேபியர்களின் விருப்ப வாகனம் இது. பெரியதாக இருந்தாலும் அதன் தோரனை அம்சமாக இருக்கும் லாரி மாதிரியெல்லாம் பப்பரபன்னு இருக்காது, கைகளுக்குள் அடங்கியது போலவேம் தோன்றும் ஆனாலும் பெரிய வாகனமே. இதன் வேகம்  அசரவைக்கும். இது ஆஃப் த ரோட்டுக்கு ( Off the Road) ஏற்ற வாகனமும் கூட, பாலைவனத்தில், மேடு பள்ளமான இடங்களில் சர்வ சாதாரனாமாக செல்லும். ஆனாலும் இதில் பயணம் செய்வது சொகுசாகவும் இருக்கும்.

           வழி நெடுக சிக்னலுக்காக பல வண்டிகள் ரோட்டில் காத்திருக்கும் போது, ரோட்டை விட்டு இறங்கி புழுதி பறக்க குண்டும் குழியுமான மன்/கல் ரோட்டில் எல்லா வண்டிகளையும் முந்தி கொண்டு சென்று சிக்னலின் அருகில் வந்து நிற்க்கும். கத்தார் நாட்டினர் அல்லாதவர்கள் பெரும்பாலும் இந்தியர்கள் மத்தியில் இந்த லேண்ட் க்ருஸருக்கு என தனி மரியாதையும் அதன் பேரில் பயமும் உண்டு.

      லேண்ட் க்ருஸரை பற்றி சொல்லும்போது அரபிகளின் ட்ரைவிங் பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும். ரொம்ப வேகமாகவும் துனிச்சலாகவும் ஒட்டுவதில் அரபியர்களுக்கு ஈடு அவர்களே. வாகனம் ஓட்டுவதை சிறு வயதிலிருந்தே Passion ஆக  வைத்துருப்பவர்கள். அவர்களின் கைகளில் இந்த லெண்ட் க்ருஸர், அப்புறம் என்ன அதகளம்தாம்.  அவர்கள் சிந்தனை செயல்களில் ரொம்ப குழ்ப்பமெல்லாம் கிடையாது, இதுவும் வாகனம் ஓட்டி ஓட்டி பழகிய பழக்கவழ்க்கமும் அவரகளது கார் ஓட்டும் திறனுக்கு காரணமென நினைக்கிறேன். Keep it simple.

  

          சரி விஷயத்திற்க்கு வருவோம். பத்து வருடத்திற்க்கு முன்பு கத்தாரில் இருக்கும் இந்தியர்களில் மிக மிக சிலரே லேண்ட் க்ருஸர் வைத்திருந்தார்கள். லேண்ட் க்ருஸர் ரோட்டில் வருகிறதென்றால் கண்டிப்பாக அதை ஓட்டிவருவது கத்தாரியாகதான் இருக்கும், இல்லை அது இந்தியராக இருந்தால் அந்த இந்தியர் வண்டியின் ஓட்டுனராக பணி செய்பவராக இருப்பார். 

              இன்றும் இங்கு வாழும் இந்தியர்களும் கூட லெண்ட் க்ருஸரை வாங்கி பயன்படுத்திகிறார்கள். 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டயோட்டோ கோரோலா அல்லது நிசான் சண்ணி இதுவே இந்தியர்களின் விருப்ப வாகணம், ஆனால் இன்று இந்த நிலை மாறி . லேண்ட் க்ருஸர், போன்ற SUV வாங்கி கலக்கிறார்கள். இந்த நாட்டில் லேண்ட் க்ருஸர்  ஒருவனுக்கு அளிக்கும் முகவரி அலாதியானது. மேலும் அந்த வண்டியின் பயணமும் சுகமான அனுபவமே. அப்புறம் முக்கியாமானது ரீ சேல் வேல்யு. அவ்வளவு பழசானாலும் இதற்க்கு மார்க்கட்டில் நல்ல ரேட். இந்தியர்கள் இதை வாங்குவதற்க்கான முக்கிய காரணம் இது. 

              புதுசா லேண்ட் க்ருஸர் வாங்கிய எனது நன்பரின் கதையோ சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது. ஒரு நாள் அவர் பார்க்கிங்க் செய்துவிட்டு காரிலிருந்து வெளியே வந்திருக்கிறார். அங்கிருந்த ஒரு ஆள் அவரை பார்த்துவிட்டு யாரு இந்த வண்டியின் ஓனர்,  நல்ல மனிதர் போலயே, ட்ரைவருக்கெல்லாம் நல்ல ட்ரஸ் கொடுத்திருக்கிறார் என சொல்லிருக்கிறார். இதை சொன்ன ஆள் இன்னோரு லேண்ட் க்ருஸரின் ட்ரைவர். அவர் இவரையும் ட்ரைவராக நினைத்து பேசிருக்கிறார். அடுத்த ஒரு மாதத்தில்  நன்பர் வண்டியை விற்றுவிட்டு, கொரோலா வாங்கிவிட்டார். 

           இப்படி கஸ்டப்பட்டு காசு போட்டு வண்டிய வாங்கினாலும் இங்குள்ள அரபியர்களிடம் உள்ள எண்ணம் இந்தியர்கள் லேண்ட் க்ருஸர் வாங்க மாட்டார்கள் என்பதுதான் அல்லது வாங்க முடியாது என்பதுதான், எனவே இந்தியன் ஓட்டி வரும் வண்டி கண்டிப்பாக அவர் வேலை செய்யும் அரபியனதாகதான் இருக்கும் என  நினைத்துகொள்வார்கள். இந்த ட்ரைவர் பிம்மத்தை உடைக்கவும், வண்டியின் ஓனர் என  நிறுவதற்க்கு படாதபாடு படுகிறார்கள். குறிப்பாக உடை. - கோடு போட்ட ஃபுல் கை சட்டை போடுவதில்லை, கண்களில் எப்போதும் கண்ணாடி அனிந்து கொள்வது, புகை பிடித்து கொண்டும், செல் போன் பேசிக்கொண்டும் வண்டியை ஓட்டுவது, வண்டியின் பின்புறத்தில் சிறிய இந்திய கொடி ஸ்டிக்கர் ஒட்டிகொள்வது, கோர்ட் போட்டு கொண்டு ஓட்டுவது, என பல......

           இதை பற்றி எனக்கு தெரிந்த அரபியிடம் கேட்டேன், அவனும் ஆமாம் அதுதான் பெரும்பாலான அரபிகளின் நினைப்பு என்றான். மேலும் இந்த காரணத்தால்தான் நாம் இப்போது லெக்ஸசுக்கு மாறிவிட்டேன் என்றான். - புரியுதா? 

   லெக்சஸ் - டோயோட்டா லேண்ட் க்ருஸரின் ராஜ பரம்பரை வாரிசு. லேண்ட் க்ருஸரை காட்டிலும் இன்னும் விலை அதிகம் அதன் ஆற்றலும் அதிகம். கிழே உள்ள படத்தில் இருப்பது Lexus.

     

 எப்படியோ ஸ்டேட்டஸ் மெயிண்ட்டேன் பன்னுவதன் பொருட்டு டயோட்டோ நிறுவனத்திற்க்கு நல்ல விற்ப்பனைதான். 

வளைகுடா பற்றிய பதிவு

  வளைகுடா பற்றிய பதிவு:

         சூட்டறிக்கும் வெயில், புழுதி புயல், வெளியே போகமுடியாத வெக்கை, புழுக்கம், வேற்று ஊற்றும் ஈரபதம், மேலும் எங்கும் சுதந்திரம் இல்லாத சூழல், நேற்று இங்கு சுமாரன வெயில்தான், என்ன 104 டிகிரி மட்டுமே, இதுதான் வெயில் கால ஆரம்பம், இன்னும் இது 115 வரைக்கும் போகும். இருந்தும் வளைகுடாவிற்க்கு வரவேண்டும் என்றும் இங்கு நீடித்து வேலை செய்து சம்பாதிக்கனும் என்கிற ஆசை எப்படி வருகிறது.

         முதலில் பணம் ஆமாம் இங்கு வேலை செய்து வரும் ரியால்கள்களை இந்திய ருபாய்க்கு மாற்றும் போது அதிகமான ருபாய் கிடைக்கும். இது மட்டும்தானா? இதை தவிர வேறொன்றும் இல்லையா, உற்றார் உறவினர்களையும் தாய் தந்தையினரையும் விட்டு விட்டு தொலை தூரத்தில் இப்படி காசுக்காக ஆனாதையாக கிடைக்கிறோம் நாங்கள் என்று பொதுவாக சொல்வதுண்டு. இது உண்மையிலும் உண்மையாக இருந்தாலும் இது மட்டுமே உண்மையல்ல, இதை தவிரவும் இன்னும் சில விடையங்கள் உண்டு. அவற்றின் சிலவற்றை பார்ப்போம்.

         இதை பற்றி எழுதுவது கடினமானதும் சிலரின் மனதை புண்படுத்துவதாக கூட இருக்கலாம், எனவே இதை என்னை போன்ற பலரது அனுபவமாக மட்டுமே எடுத்துக்கொள்ளனும், நான் சொல்ல போவது அந்த சிலருக்கு மட்டுமே பொருந்தும். எல்லோருக்கும் பொருந்தாது. 

    இங்கு பணம் சம்பாதிக்க ரொம்ப அறிவாளியாகவோ, திறமைசாலியாகவோ மேலும் அதிக படித்து பட்டம் பெற்று இருக்கனுமென அவசியமில்லை. இந்தியாவில் உழைப்பதைவிடவும் சற்று அதிகமாக உழைக்க வேண்டி வரும். திறமை இருந்தால் இன்னும் சிறப்பு, நம்ம ஊர் டிப்ளோமாவோடு இங்கே இஞ்சினியாராக பணி புரியலாம். ஒரு டிகிரியை வைத்துக்கொண்டு மேனேஜர் வரை போகலாம். சிறிது திறமை, சரியான வாய்ப்பு இருந்தால் ஜெனரல் மேனஜராக கூட வாய்ப்புகள் அதிகம்.

   இங்கு இருக்கும் தொழிற்சாலைகளில் இருக்கும் பாதுகாப்பு முறைகள் மேலும்  வேலை செய்யும் இடத்தில் இருக்கும் சவுகரியம் இந்தியாவை காட்டிலும் அதிகம், மிகவும் ஸ்டிரிக்டான பாதுகாப்பு விதிகள் உண்டு, சும்மா எடுத்தோம் கவுத்தோமென எதுவும் செய்யமுடியாது, இங்கு தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்பவர்களுக்கு வேலை செய்யும் இடத்தில் ஏற்ப்படும் நோய்களை தடுக்க கூடிய உபரணங்கள் உலக தரத்தோடு அளிப்பார்கள், மேலும் அதை அனிய கட்டாய படுத்துவார்கள். சரியான இடைவெளியில் மருத்துவ பரிசோதனைகள் உண்டு. எனவே கூடுதல் பாதுகாப்பான வேலை இடம் இந்தியாவை காட்டிலும் இங்கு உள்ளது. பெட்ரோல் கெமிக்கல் தொழிற்சாலைகள் மிகவும் ஆபத்தானவைகள், அவற்றை பாதுக்காபாகவும் லாபகரமாகவும் இயக்க வேண்டும். சிறிய பிழை கூட பேராபத்தை உருவாக்க கூடியது. அப்படிபட்ட சூழலில் இங்கு பாதுகாப்புக்கு கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் முதன்மையான காரணங்களில் ஒன்று. 

   இனி வருவது முக்கியமான ஒன்று, இதுவே பலரின் வளைகுடா வாழ்க்கை நீடிப்பதற்க்கு காரணம். பெரும்பாலோர் ஏதோ ஒரு Commitment வோடுதான் இங்கு வருவார்கள், தங்கை திருமணம், தம்பி படிப்பு, கடன் அடைக்க போன்றவைகள், இந்த தேவைகள் பூர்தி ஆனதும் கிளம்பிவிடுவேன் என சொல்லும் இவர்களால், மீண்டும் இந்தியா போக முடியாத வகையில் அவர்களது திருமணம் கட்டிபோட்டுவிடும். இங்கு குடும்பத்தோடு வசித்து கொண்டே வேலை செய்பவர்களின் மனைவிகள் வளைகுடா நாட்டை விரும்புகிறார்கள். மனைவிக்கு தேவை கணவனும், பிள்ளைகளும் மட்டுமே என ஆகிபோன நிலையில், அவர்களுக்கு ஏற்ற இடமாக கருதுகிறார்கள்.  அவர்கள் வேறு யாரையும் திருப்தி படுத்த தேவையில்லை, மாமியார், நாத்தனார், ஒன்னு விட்ட சித்தி, சித்தப்பா போன்றவர்களுக்காக போலியாக நடித்தோ அல்லது சண்டையிட தேவையில்லை. மேலும் கணவனோடு இன்னும் நெருக்கமாகவும் Intimate ஆக இருக்கவும் வளைகுடா வாழ்க்கை உதவுகிறது எனபதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. இந்திய மிடில்க்ளாஸ் பெண்களின் அனுபவிக்கும் சில கட்டுப்பாடுகள் சிறிது தளர்க்கும் எனவும் சொல்லல்லாம், அவரகளது சின்ன சின்ன கணவுகள் எளிதாக கைகூடும் வாய்ப்புகள் இங்கு அதிகம்.  நினைத்த நேரத்தில் ஏழலாம், நினைத்த நேரத்தில் தூங்கலாம், விரும்பியதை சமைக்கலாம், சமைக்காது அடுப்பாங்கரைக்கு லிவு விடலாம், எல்லாம் அவர்கள் கட்டுப்பாட்டிலே. இது சரியா/ தவறா என நீயா நானா மாதிரி கேட்க்கபுடாது , நான் சொல்லுவது இப்படித்தான் பலர் இருக்கிறார்கள். என்பதுதைதான்.  

      பெரும்பாலான பெட்ரோலிய தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்பவர்களுக்கு சில சலுகைகள் உண்டு. அவற்றில் சில இலவச மெடிக்கல் இன்ஸுரன்ஸ் மேலும் தொழிலாளர்களின் குழந்தைகளுக்கு இலவச கல்வி. இந்தியாவில் மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியின் படிக்கும் மாணவனை காட்டிலும் இங்கு கல்வி கட்டணம் குறைவு மேலும் அந்த பணத்தை கம்பேனியே ஏற்றுக்கொள்கிறது, எனவே +2 வரை பிள்ளைகளை சிறப்பான பள்ளியில் இலவசமாக படிக்க வைத்துவிடலாம். இப்போது இங்கு கத்தாரிலும் துபாயிலும் உலகத்தின் சிறந்த பல்கலைகழகங்கள் அவர்களது கல்லூரிகளை ஆரம்பித்துள்ளது, தற்ப்போது பல பெற்றோர் கல்லூரியிலும் கூட சேர்த்துவிடுவது புதிய ட்ரெண்டாக மாறியுள்ளது.

       இதை சொல்லாமல் முடிக்க முடியாது, இந்தியாவில் இங்கு போல சம்பாதிக்க அறிவாற்றல் வேண்டும் ofcourse எல்லா இடத்திலும் அது வேண்டும்,  நான் சொல்ல வருவது சுமாரான அறிவோடும் படிப்போடும் நேர்மையாக தகடுத்தனம் செய்யாது பணம் சம்பாதிக்க வளைகுடா அற்ப்புதமான இடம் என சொல்லுவேன். இந்தியாவில் இந்த அளவு சம்பாதிக்கனுமென்றால் கண்டிப்பாக ஏதாவது அப்படி இப்படி இருக்கனும் அல்லது அதுக்கு துனை போகனும். இது நான் சொல்றது 10 -15 வருடங்களுக்கு முன்பு, இப்ப எப்படின்னு எனக்கு தெரியாது. இல்ல இப்படி தகுடுத்தனம் செய்யாமலே நாங்கள் இந்தியாவில் சம்பாதிக்க்றோம் என்றால் கண்டிப்பாக ஆறிவும் திறனும் அதிகம் என்று அர்த்தம். நான் சொல்லுவது சுமாரான அறிவு, மக்குக்கு அடுத்த நிலையை. எழுத்தறிவு இல்லாத எல்லா மலையாளியும் கல்ஃபில் இருப்பதனால்தான் கேரளா, 100% எழுத்தறிவு கொண்ட மாநிலமாக இருக்கிறது என இங்கு கேலியாக சொல்வதுண்டு.  

 மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன் ஆயிரம் ஆயிரம் தொழிலாளர்கள் தினம் தினம் இங்கு இந்தியாவிலிருந்து உடல் உழைப்பையும் திறனையும் விற்று வாழ்கிறார்கள், மனைவி பிள்ளைகளை பிரிந்து வாழ்ந்து குடும்பத்தை காப்பாற்றுகிறார்கள். அது முழுக்க முழுக்க உண்மை. சிலரின் வாழ்க்கை கண்ணிரால் எழுதபட்டிருக்கு, அவர்கள் மட்டுமே வளைகுடா அல்ல, , 
      இங்கு பல கோடிஸ்வர இந்திய வியாபாரிகள் உண்டு அதாவது வளைகுடா நாட்டிலே கோடிஸ்வர்கள். பெரும்பாலான கோடிஸ்வரகள் கேரளாவை சேர்ந்தவர்கள். 

ஸலாம் அலேக்கும் வா ரகமத்துல்லாஹி வா பராக்காத்

ஸலாம் அலேக்கும் வா ரகமத்துல்லாஹி வா பராக்காத்:

             வேலை நிமித்தமாக சில கத்தாரி அரபிகளோடு டெலிபோனில் பேச வேண்டியது வரும், ஹலோ என்றது அது அரபியென தெரிந்துவிடும், பதட்டம் ஆரம்பித்துவிடும்   நான் உடனடியாக மேட்டருக்கு போய்விடுவேன் அதாவது எப்போ வரும், அப்டேட் கொடுங்க, எவ்வளவு தர முடியும் என, பெரும்ப்பாலும் அவனது பதில் தெரியாது, உனக்கு எவ்வளவு வேண்டுமோ அவ்வளவு, உனக்கு எப்ப தேவையோ அப்போ இப்படியான ரூட் பதில்களாக இருக்கும்.

      அப்புறம் கொஞ்ச கொஞ்சமாக அவர்களது பழக்க முறைகளை நேரில் பார்த்தபிறகு இந்த நலம் விசாரிப்பு கலாச்சாரம் பிடிப்பட்டது.  நம்மூரில் நமக்கு ஏற்கனவே பரிச்சையமானவரை நலம் விசாரிப்பு செய்வோம், ஆனால் இங்கு அப்படியெல்ல முதலில் நலம் விசாரிப்பு அப்புறம்தான் கடமை வேலை எல்லாம்.  லிப்ட்டில் நின்னுகிட்டுருப்போம், உள்ளே நுழையும் நபர் ஸலாம் அலேக்கும்ன்னு நுழைவார்.  காருக்குகாக காத்திருப்போம் நம்மை கடந்து போகிறவர் ஸலாம் அலேக்கும்ன்னு சொல்லிட்டு போவார், இதற்க்கும் நம்ம பதிலுக்கெல்லாம் காத்திருக்கமாட்டார்கள். இந்த வணக்கத்துக்கு பதில் வணக்கம் சொல்ல தெரியாதவன் அரபியர்களை பொறுத்தவரை கலாச்சாரம் அற்றவர்கள். 

    எந்த அரபியாக இருந்தாலும் சரி முதலில் ஸலாம் அலேக்கும், என சொல்லி கொஞ்சம் டைம் கொடுத்தால் நாம கேட்கிற கேள்விகளுக்கு அருமையா பதில் சொல்லுவார்கள் கேட்க்காத கேள்விக்கும் சேர்த்து சொல்லுவார்கள்.  அவ்வளவு பவர்ஃபுல் இந்த நல விசாரிப்புகள்.

    ஒரு அரபி இன்னோரு அரபியை பார்க்குபோது கிட்டத்தட்ட 1/2 நிமிடத்திற்க்கு மேலே நலம் விசாரிப்பார்கள், அப்புறம் கட்டிப்பிடித்து மூக்கோடு மூக்கு சேர்த்து முத்தம் செய்து கொள்வார்கள். பார்க்கவே அருமையா இருக்கும். இப்படி செய்றதுனால அப்படியே அன்பே உருவானவர்கள் என அர்த்தம் இல்லை, இது ஒரு பழக்க முறை.  ஒரு அரபியிடமிருந்து உதவி தேவையென வைத்துகொள்ளுங்கள் நீங்க  அந்த உதவியை எவ்வளவு பணிந்து கேட்டாலும் அவனை பொறுத்தவரை நீங்கள் திமிர் பிடித்தவர் என அர்த்தம். மூக்கோடு மூக்கு முத்த செய்யாவிட்டாலும் அந்த சில வார்த்தைகள் முதலில் சந்திப்பவரை பார்த்து சொல்லியே ஆகனும்.

         ஸலாம் அலேக்கும் வா ரகமத்துல்லாஹி வா பராக்காத் –இதை தெரிந்த நபரிடம் சொல்லும்போது அப்படியே சும்மா இழுத்து சொல்லி கெட்டிபிடிப்பார்கள், தெரியாத நபர் என்றால் முகம் பார்த்து சொல்லுவார்கள். இதை சுருக்கி ஸ்லாம் அலேக்கும்ன்னும் சொல்லலாம், இந்த வணக்கத்திற்க்கு பிறகு கட கடவென  நல விசாரிப்பு வார்த்தைகள் வந்து விழும். எப்படி இருக்க, நல்லா இருக்கியா, அம்மா எப்படி, அப்பா எப்படி, குடும்பம் எப்படி,  என வெவ்வேறு நல விசாரிப்புகள் உண்டு. அந்த வார்த்தைகள் என்ன என்பதை கேட்டுவிட்டு சீக்கிரம் எழுதுகிறேன்.

மஜ்லிஸ்: நட்பின் கூடாரம்

மஜ்லிஸ்:  நட்பின் கூடாரம்

      கத்தார் மற்றும் அரபு நாடுகளின் கலாச்சாரத்தில் ஒன்று இந்த மஜ்லிஸ். அரன்மனை மாதிரி பெரிய வீடு இருக்கும் ஆனால் அதற்க்கு முன் ஒரு சிறு கூடாரம் ஒன்றை கெட்டுவான் அரபி, இந்த கூடாரத்தின் பெயர்தான் மஜ்லிஸ். இங்குதான் அரபியர்கள் தங்கள் நன்பர்களோடு உரையாடுவதும் பொழுதை போக்குவதும், தொழில் முறை ஒப்பந்தங்கள் செய்வது, பஞ்சாயத்து கூட்டுவது, சம்பந்தம் பேசுவது எல்லாம்.  ஒவ்வருவரும் ஒரு மஜ்லிஸ் வைத்துகொள்வார்கள் இல்லை நன்பர்கள் கூட்டாக சேர்ந்து ஏதாவது இடத்தில் மஜ்லிஸ் அமைத்து கொள்வார்கள். பெண்கள் மஜ்லிஸும் உண்டு.

  இதில் டிவி கண்டிப்பாக இருக்கும், தரையில் உட்க்கார வசதியாக சமுக்காளம் தலையைனை இருக்கும், பேச்சினிடையில் சாப்பிட காவா எனப்படும் அரபி காப்பி பேரிச்சம்பழம் சிஸா எனப்படும் புகைக்கும் சாதனம் மற்றும் தின்பண்டங்கள் அவர்கள் வசதிக்கு ஏற்ப்ப அதை ஆடம்பரமாக வைத்து கொள்வார்கள். இதை மெயிண்டேன் பன்ன தனியாக ஆட்க்கள் இருப்பர்கள் இவர்களின் வேலை சாப்பிட ருசியா ஆக்கி போடனும் மஜ்லிசை கூட்டி பெருகி சுத்தம்மா வைத்து கொள்ளனும்.  

   இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு ஏன் இப்போதும் நமது கிராமத்தை எடுத்துகொண்டால், மாலை நேரத்தில் ஆன்கள் அவர்களது நன்பர்களோடு சேர்ந்து ஊரின் ஒரு இடத்தில் கூடுவார்கள், அங்குதான் அன்றைய தினத்தில் நடந்த சம்பவங்கள், அனுபவங்கள், அரசியல்கள் என எல்லாம் பேசிக்கொள்வார்கள் , எங்க ஊரில் அதற்க்கு பெயர் சவுக்கை, சிலர் அவர்களுக்கென பிடித்த இடத்தை வைத்து கொள்வார்கள் சலூன், பெட்டி கடை, ஆற்று மனல், குட்டி சுவரு இப்படி பல பல, இந்த உரையாடல் முடித்த பிறகு இரவு வெகு நேரம் கழித்துதான் வீட்டிற்க்கு வருவார்கள் பிறகு சாப்பாடு தூக்கம், இப்போது ஃபேஸ்புக் போன்ற சோஸியல் நெட்வோர்க்குகளை ஆண்கள் தீவிரமாக நாடுவதிற்க்கு இப்படிப்பட்ட வரலாற்று உளவியல்  தேவை இருக்கலாம் (–யாராவது ஆராச்சி பன்னுங்க.). இந்த மஜ்லிஸீல் ஆன்கள் மட்டும்தான் பெரும்பாலும் எல்லா தினத்தன்றும் பாவிக்கிறார்கள். வியாழன் வெள்ளி கிழைமைகளில் இரவு முழுவது கூட அங்கே இருப்பார்கள், காப்பி, சாப்பாடு, பேச்சு, டிவி, சிஸா இப்படி இரவு முழுவதும் நன்பர்களோடு. என்னாதான் பேசுவாங்க அந்த கடவுளுக்கே வெளிச்சம்.

   

சரி இப்படி மஜ்லிஸ்ன்னு கெடந்தா வீடு, மனைவி, பிள்ளைகள் எல்லாம் எப்படி பார்த்துகொள்வது, அதுக்குன்னு சிறிய / உரிய நேரத்தை ஒதுக்கிகொள்கிறார்கள், வாரத்தில் ஒரு நாள் வெளியே கூட்டி போவது, படம் பார்ப்பது, ஸாப்பிங் அழைத்து செல்லுவது, பார்க், பிச்சுக்கு செலவது என, மற்றப்படி வேலை – மஜ்லிஸ் - நன்பர்கள் – வீடு.

   இந்த மஜ்லிஸ் கலாச்சாரம் நல்ல ஸ்ட்ரஸ் ரிலிவரா இருக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லையென படுகிறது.